Van Business Intelligence naar Business Science

Het bedrijfsleven en de overheid focussen in hun zoek naar data en meetbaarheid te veel op Business Intelligence in plaats van Business Science. Business Intelligence draait om het verzamelen van data waarbij het vaak gaat om doelvariabelen: bijvoorbeeld een bepaalde economische groei, bezettingsgraad van hotels, of werkeloosheid cijfers. Het nadeel van Business Intelligence is dat het zich beperkt tot de “wat vraag” waarbij de “waarom vraag” buiten beschouwing wordt gelaten. Een hoge bezettingsgraad op Curaçao kan incidenteel zijn vanwege een economische opleving in Venezuela waardoor Venezolanen meer te besteden hebben, een aanslag in Cuba waardoor Curaçao aantrekkelijker wordt, of vanwege een lagere olieprijs waardoor vliegen goedkoper wordt. Een hogere bezettingsgraad kan echter structureel zijn als de criminaliteit op Curaçao daalt en hierdoor Curaçao een aantrekkelijkere bestemming wordt, het service niveau op Curaçao verbetert en hierdoor meer toeristen Curaçao als vakantie bestemming aanraden, of doordat het opknappen van de binnenstad als doorslaggevende factor is voor een toerist om voor Curaçao in plaats van voor andere eilanden te kiezen.
Helaas focust Curaçao zich momenteel vooral op het rapporteren van cijfers, terwijl de achterliggende verbanden veel meer impact hebben op de economische vooruitgang en het maken van beleid.
Voorbeeld van Business Intelligence op Curaçao
Een goed voorbeeld van Business Intelligence op Curaçao is de analyse van de toeristen sector1. Hierin worden kerngegevens als deviezen inkomsten van verblijf, aantal cruise toeristen, nationaliteit van toeristen, aantal overnachtingen, en de bezettingsgraad van hotels getoond. Echter geven deze variabelen op zich nog onvoldoende inzicht welke onderliggende factoren hier ten grondslag aan liggen. Om deze verbanden in kaart te kunnen brengen is veel meer informatie nodig zoals klant tevredenheid, prijs niveau van Curaçao, veiligheid, etc: in welke mate beïnvloeden deze factoren het aantal toeristen, toeristen uitgaven en klant tevredenheid? Op basis van enkel Business Intelligence is het maken van beleid onmogelijk omdat eenmalige gebeurtenissen een vertekend beeld kunnen geven terwijl structureel beleid ontbreekt. Aan goede wil ontbreekt het overigens niet: de toeristen branch is erg actief met het vergaren van data en het Tourism Master Plan 2015-2020 beschikt over veel cijfermatige gegevens. Echter de vraag welke verbanden tussen de beschikbare data bestaan, komt nog in geringe mate aan de orde: een gemiste kans.
Succes voorbeeld Business Science
Misschien wel het bekendste voorbeeld van het succesvol toepassen van data en leggen van verbanden vond plaats in de Amerikaanse baseball league met het team de Oakland A’s waarvan later het boek en de film Moneyball zijn uitgegeven. De A’s waren een team met een relatief laag budget wat in de baseball competitie meestal uitmondde in teams die enkel mindere spelers konden rekruten en hierdoor minder succesvol konden zijn. De A’s besloten daarom het roer om te gooien en op zoek te gaan naar relaties tussen winnende teams en spelers karakteristieken. Uit deze analyse bleek dat de oorspronkelijke eigenschappen waar scouts nieuwe spelers op selecteren, niet altijd de hoogste impact hadden met de winst kans. Voor de slagmannen bleek niet zozeer average batting% of aantal gestolen honken belangrijke factoren, maar eerder de kans dat een slagman het eerste honk zou bereiken. Voor de werpers bleek dat de snelheid waarmee de bal gegooid werd veel minder impact te hebben dan de manier en het effect waarmee de bal gegooid werd. Ondanks dat het budget van de A’s slechts een derde was van bijvoorbeeld de New York Yankees, stelde de Business Science aanpak hen in staat om in 2002 en 2003 de play-offs te bereiken terwijl andere teams hogere budgetten hadden.
Conclusie
Curaçao zou er goed aan doen om Business Science een veel prominentere rol te geven in cijfermatige analyses. Hiervoor is wel een omslag in het denken vereist waarbij het vragen en opslaan van feedback een centrale rol speelt. Klant tevredenheid, wacht- en doorlooptijden kunnen soms een pijnlijke snaar raken maar zijn meestal cruciaal om beter inzicht te krijgen in klant gedrag. Bedrijven als Amazon en Booking die hun klanten stimuleren reviews aan producten te geven, hebben al aangetoond dat klanten feedback een belangrijk wapen is om service niveaus te verbeteren en mensen bepaalde prikkels te geven voor bepaald gedrag. Zowel de Curaçaose overheid als het bedrijfsleven zouden er dus goed aan doen zich niet alleen maar te focussen op de bottom line, maar meer inzicht te verkrijgen in de onderliggende factoren. Net zoals het voorbeeld van de Oakland A’s, betekent een gebrek aan budget niet dat je als organisatie of land niet succesvol kan zijn.
Drs Servaas Houben AAG-FIA, CFA, FRM is secretaris van de Association of Dutch Caribbean Economists. Servaas presenteert en schrijft regelmatig over innovatieve oplossingen binnen de pensioen- en verzekerings-sector om de sector future proof te maken.

Referenties
1. nieuwsletter VBC oktober 2016, http://www.vbcuracao.com/website/index.php?option=com_docman&task=doc_download&gid=72&Itemid=57

De relatie tussen openbaar vervoer, economische groei en de mogelijkheden van de deeleconomie op Curaçao

De relatie tussen openbaar vervoer, economische groei en de mogelijkheden van de deeleconomie op Curaçao
The Association of Dutch Caribbean Economists

17 april 2017

Wellicht valt het sommigen op dat het maatschappelijk debat over de bevordering van economische groei in Curaçao zich hoofdzakelijk richt op complexe, lange termijn projecten. Hiermee wordt het risico gelopen dat men de simpelere knelpunten over het hoofd ziet (het laag hangend fruit). Het thema van de economenclub voor 2017 is economische groei. Één van de vereisten voor economische groei is een adequate infrastructuur, waaronder o.a. wordt begrepen deugdelijk (openbaar) vervoer.
Op Curaçao is het aantal vergunningen voor kleine bussen en taxi’s is zodanig statisch dat nieuwkomers vrijwel niet kunnen toetreden tot de markt. Ondertussen is er een levendige zwarte markt ontstaan waarin de (soms gepensioneerde) vergunninghouders een vorm van passief inkomen genieten door hun vergunning beschikbaar te stellen aan een andere chauffeur welke hiervoor betaalt. Het resultaat is een indirecte subsidie naar een ondoelmatige industrie, gefinancierd door de consument. De prijzen van taxi’s op Curaçao zijn dusdanig hoog zijn dat deze geen praktische vervoersoptie meer blijken te zijn voor de doorsnee burger. Parlementariër Melvin Cijntje heeft de politiek er al op gewezen dat transport een onevenredige last is voor de minderbedeelde huishoudens op het eiland.
Om een indruk te krijgen van de relatie tussen deugdelijk openbaar vervoer, werkgelegenheid en economische groei hoeven we niet ver te kijken. Het Santa Barbara hotel project is een toonbeeld van een benedenmaatse afstemming tussen openbaar vervoer en werkgelegenheid. In de praktijk blijkt namelijk dat veel lokaal geschikte werknemers vanwege de tekortkomingen in het openbaar vervoer niet bij het relatief ver gelegen hotel kunnen gaan werken.
De oude denkwijze voor het verhelpen van deze uitdaging is gericht op het inzetten van meer buslijnen. Echter is een verruimd aanbod van openbaar vervoer voor ver gelegen gebieden niet altijd rendabel. Het van overheidswege in stand houden van zulke onrendabele lijnen verhevigt alleen de negatieve effecten van de al bestaande subsidiecultuur.
De nieuwe denkwijze voor het verhelpen van deze uitdaging vereist allereerst een naar buiten gerichte oriëntatie van de per anno 2017 beschikbare oplossingen. Aangezien er genoeg auto’s op Curaçao beschikbaar zijn, zou het nemen van liften of ‘carpooling’ een mogelijkheid zijn, maar dan stuiten we meteen op het welbekend vertrouwensprobleem bijgeval van interacties tussen vreemden. Het is vanwege dit vertrouwensprobleem dat men er traditioneel voor heeft gekozen om het openbaar vervoer dusdanig te reguleren opdat enkel geregistreerde chauffeurs hun diensten kunnen aanbieden. Ondertussen is er een monopoly ontstaan onder heerschap van de vaste groep geregistreerde chauffeurs. Deze groep heeft de overheid zelfs zo ver weten te krijgen dat het een economisch delict is wanneer volwassenen onderling commerciële afspraken maken met betrekking tot passagierstransport (de zogenaamde ‘zwarte/ illegale taxi’). Andere shuttle projecten voor (gratis) toeristen transport worden ook fel tegengewerkt, soms zelf met openlijk agressieve blokkades door de taxi’s jegens de shuttlebussen en/of tourwagens.
De vraag rijst of het in stand houden van de huidige constructie wel doeltreffend is. Één instrument om het vertrouwensprobleem grondig te verhelpen blijkt onverbiddelijk bewezen te zijn met de snelle opkomst van de zogenaamde deeleconomie (‘Sharing Economy’). Bedrijven zoals Airbnb, Lyft en Über hebben al aangetoond dat het mogelijk is om op een grote schaal commerciële transacties te faciliteren tussen vreemden, waaronder ook commerciële liften. De bedrijven Lyft en Über maken het voor particuliere auto eigenaars mogelijk om via een online applicatie commercieel passagierstransport aan te bieden aan betalende vreemden. Na afloop van het vervoer beoordelen zowel de bestuurder als de passagier elkaar. Zodoende ontstaat er een vorm van regulering waarbij de slecht presterende chauffeurs vanwege slechte beoordelingen automatisch uit het aanbodcircuit worden gedreven.
De principes van de deeleconomie zijn niet exclusief het domein van de private sector. Provincie Gelderland bijvoorbeeld heeft zich laten oriënteren op de mogelijkheden van het vervangen van onrendabele buslijnen gebruikmakend van de principes van de deeleconomie (Buisman, 2014). Zulks een infrastructuur kan ook op eilandelijk niveau worden toegepast. Dat wil zeggen een aanzienlijk verruimd aanbod van de transport alternatieven door het toepassen van principes van de deeleconomie.
Tot nu toe is Eugene Rhuggenaath de enige Curaçaose politicus welke publiekelijk de innovaties van de deeleconomie heeft onderkend en hiertoe ook actie heeft ondernomen (zie bv. de ‘Memorandum of Understanding’ met Airbnb d.d. 17 januari van dit jaar).
Resumerend kan worden gesteld dat een adequaat (openbaar) vervoer systeem een kernpilaar is in het licht van bevordering van de werkgelegenheid en daarmee de economische groei. Het behoeft dus een ‘paradigm shift’, waarbij de focus van de economische belangen en broodwinning van de chauffeurs wordt verschoven naar het welzijn van de passagier -zowel lokaal als toeristen-. De deeleconomie (waartoe o.a. Über behoort) bevat de juiste ingrediënten om een visie te bewerkstelligen waarbij het menselijk kapitaal van dit land veel effectiever kan worden gemobiliseerd en waarbij het niet beschikken over eigen vervoer niet langer een aanzienlijke beperking hoeft te zijn. Met gebundelde krachten is het mogelijk om klantvriendelijk vervoer aan te bieden aan alle lagen én uithoeken van de maatschappij.
drs. Dennis E. A. Arrindell
Penningmeester van de economenclub

Disclaimer: dit artikel is geschreven op persoonlijke titel en vertegenwoordigt dus de eigen mening van de auteur. Deze stemt niet altijd overeen met mensen, bedrijven of andere organisaties waarmee de auteur één of andere relatie heeft, behalve als dit expliciet vermeld wordt.
Referenties:
Amigoe. Oktober 2016. Artikel ‘Chata: Dramatische cijfers hotelwezen’: “Wat betreft de zogeheten ‘sharing economy’, waabij Airbnb particulieren in de mogelijkheid stelt om hun huis tijdelijk onder te verhuren aan bezoekers, stelt de minister [Rhuggenaath] dat dit een trend is die hij niet wenst te bevechten, maar juist mee wil werken.”
Buisman P. (2014). Geldstromen door de wijk als onbenut vermogen. Rooiilijn jg. 47/ Nr. 6/ 2014: “De provincie Gelderland wil het openbaar vervoer op het platteland – met lege bussen, lage frequenties, hoge kosten en weinig opbrengsten – vervangen door een ‘mobiliteitsbuddy’ waarmee de klant zijn vervoer op maat kan regelen door een combinatie van deelauto’s, buurtbussen en elektrische huurfietsen.”

Curacao, do you know where you are going to?

Curacao, do you know where you are going to?

Curaçao snakt naar economische groei: over de periode 2000-2015 was de nominale groei slechts 2.7%, na inflatie correctie een schamele 0.2%1. En de groei die er heeft plaatsgevonden is broos: als het meest succesvolle jaar (2008) uit de analyse verwijderd wordt, blijft er een nominale groei over van 2.3% en een reële groei van 0.08%! Curaçao is weliswaar in staat geweest om geen extreme schokken te ondervinden van de economische crisis van 2008, het is anderzijds ook niet in staat geweest om structurele economische vooruitgang te creëren en lering te trekken uit de economische crisis door structurele hervormingen door te voeren in tegenstelling tot een land als Ierland2:

Figuur 1: Curaçao met stabiel lage groei

Wat is de oorzaak achter deze langdurige beperkte groei en waarom zijn andere wel in staat om economische crises als economische accelerator te gebruiken?

Creative destruction

Een van de pijlers van het kapitalisme is het concept van creatieve destruction dat door de econoom Schumpeter in de jaren 50 werd geïntroduceerd3. Het idee erachter is dat de economie gedijt bij boom-en-bust cycli waarbij de ene uitvinding de andere opvolgt en de samenleving zo in een spiraal van vernieuwing en innovatie blijft. De Engelse treingekte4 van 1840 leidde weliswaar tot een overkill aan spoorwegen, waarbij ook sprake was van speculatie, het lange termijn effect was dat het aantal passagiers aanzienlijk steeg. Andere voorbeelden van succesvolle boom-en-bust zijn de internet- en telecom-hype: het oorspronkelijke enthousiasme werd soms overschat maar de lange termijn voordelen stonden buiten kijf. Uiteraard zijn er ook voorbeelden van bedrog zoals de krediet crisis waarbij producten dusdanig werden ingepakt dat een juiste risico inschatting voor de kopers niet mogelijk was. Kapitalisme is dus succesvol omdat het trial-and-error toelaat: nieuwe bedrijven kunnen nieuwe technologieën introduceren, waarvan sommigen succesvol zijn en anderen weer niet. Kapitalisme lijkt daarom veel op darwanisme: de bedrijven die het beste inspelen op veranderingen overleven, en bedrijven die dit niet kunnen sterven uit.

Samenlevingen zonder creative destruction

Een van de belangrijkste redenen waarom totalitaire regimes zoals communisme en nazisme uiteindelijk vastliepen was het gebrek aan innovaties: het communisme in de Sovjet Unie was de eerste 40 jaar relatief succesvol omdat hun leiders terecht inzagen dat een verschuiving van de inefficiënte landbouw naar de efficiëntere industrie noodzakelijk was om groei te creëren. Toen die verschuiving eenmaal was afgerond, stokte de economische groei5.

Periode GDP groei
1960-1965 4.4%
1965-1970 4.1%
1970-1975 3.2%
1975-1980 1.0%
1980-1985 0.6%

Tabel 1: historische BBP groei Sovjet Unie

Economische groei is een som van populatie groei (of effectiviteit van arbeid) en technologische vooruitgang. Het Sovjet regime bood geen ruimte voor ondernemerschap waardoor groei door technologische vooruitgang achterwege bleef. Dit leidde uiteindelijk tot een samenleving die tot stilstand kwam, en uiteindelijk de val van de Sovjet Unie.

Creative destruction en Curaçao

De nationalisaties van Giro Bank en Insel Air zorgen voor een prominente rol van de overheid op Curaçao. De inmenging van de overheid in de bancaire sector is niet ongebruikelijk vanwege het risico van een bankrun of het vertrouwen in de bank sector in het algemeen. De hulp aan Insel Air was daarentegen opmerkelijker omdat het issue met achterstallige betalingen vanuit Venezuela al langere tijd bekend was en er nog geen beleid voor was uitgestippeld wat de rol van de overheid zou zijn als die betalingen zouden uitblijven. En ook na de hulp aan Insel Air, bleef de burger in het duister tasten. De commissie van wijzen vermelde dat niets doen geen optie was: opmerkelijk omdat een van de steunpilaren van economisch beleid het maken van keuzes is, ook al zijn dit onaangename keuzes op de korte termijn. Door het gebrek aan transparantie blijft het onduidelijk of Insel Air een voorbeeld is van too-big-to-fail of een klassiek voorbeeld zal worden van too-big-to-save6. Het gevaar van private gains and public losses7 blijft altijd aanwezig als de grens tussen publieke en private taken niet gedefinieerd is.

Al deze overnames en interventies hebben wel als nadeel dat het lastiger is voor nieuwe bedrijven om de Curaçaose markt te betreden en een spiraal van innovatie en vernieuwing te veroorzaken: creative destruction wordt momenteel niet op Curaçao gestimuleerd.

Conclusie

Zoals Diana Ross al eens zong, is het ook voor Curaçao momenteel heel onduidelijk welk economisch beleid gevolgd wordt en is het letterlijk “we were standing still in time”. De hulp aan Insel Air benadrukt het belang van een duidelijk kader waar overheidssteun begint en waar het eindigt zodat een duidelijke communicatie en verantwoording naar de burgers mogelijk is, en een mogelijke precedent scheppende werking voor andere bedrijven en bedrijfstakken vermeden kan worden: hiermee zeg ik niet dat de hulp aan Insel air verkeerd is geweest, maar dat het proces om tot deze beslissing te komen beter kan. Curaçao doet er daarom goed om een voorbeeld te nemen aan Ierland, en economische crisis te beschouwen als “blessing in disguise” die economische hervormingen mogelijk maken. Dat betekent dan wel dat wij als samenleving soms meer onzekerheid moeten accepteren en soms door de zure appel heen moeten buiten voordat wij het zoet proeven.

Disclaimer: dit artikel is geschreven op persoonlijke titel en vertegenwoordigt dus de eigen mening van de auteur. Deze stemt niet altijd overeen met mensen, bedrijven of andere organisaties waarmee de auteur één of andere relatie heeft, behalve als dit expliciet vermeld wordt

Referenties

  1. CBS economische groei Curacao, http://www.cbs.cw/document.php?m=1&fileid=2353&f=cf321a61057cac5ec4a83a8fae0813e1&attachment=1&c=178
  2. World bank annual GDP growth, http://data.worldbank.org/indicator/NY.GDP.MKTP.KD.ZG
  3. Creative destruction, https://en.wikipedia.org/wiki/Creative_destruction
  4. Engelse railway mania, https://en.wikipedia.org/wiki/Railway_Mania
  5. Soviet Unie daling in groei, https://en.wikipedia.org/wiki/Era_of_Stagnation
  6. 6. Too big to save, http://business.time.com/2012/01/19/too-big-to-save/
  7. Private gains and public losses, http://www.investopedia.com/terms/p/privatizing-profits-and-socializing-losses.asp

Curaçao BV: laten we Curaçao runnen als een internationale BV

Curaçao BV: laten we Curaçao runnen als een internationale BV

Curaçao BV is het beste bedrijf in de wereld om voor te werken! Wie gaat met mij weer internationaal in zaken met #CuraçaoBV?

Met de laatste politieke ontwikkelingen zouden we bijna vergeten waar het om gaat op dit eiland: duurzaam welvaart creëren voor de bevolking. Om de focus weer terug te krijgen op wat echt belangrijk is, hier een alternatief denkmodel hoe we ons eiland kunnen besturen en sturen richting meer welvaart.

Stel je eens voor dat de hele Curaçaose bevolking eigenaar is van Curaçao BV. Om ons aandeelhouderschap te vertegenwoordigen hebben we een Raad van Commissarissen gekozen bestaande uit 21 zetels. Dit noemen we voor het gemak: de Staten. Er zijn ook negen tijdelijke bestuurders van Curaçao BV. Dit noemen we: de Raad van Ministers. Ze zijn allen aangesteld om zaken te doen voor Curaçao BV. Dat doen ze voor de aandeelhouders, dat zijn wij allemaal samen: de bevolking.

Eerst geld verdienen, dan pas uitgeven
Curaçao BV doet zaken op de internationale markten. Daar is het keihard werken. Concurreren met andere landen. We hebben bijvoorbeeld Aruba BV, Cayman Islands BV, Suriname BV, Venezuela BV, Barbados BV, Amerika BV en Nederland BV. We zijn niet alleen.
We verkopen internationaal voornamelijk de volgende diensten: Toerisme diensten, transportdiensten, raffinage diensten, financiële zakelijke diensten en scheepsreparatie- en onderhoudsdiensten. Dit zijn markten, waarop we keihard concurreren met buitenlandse BV’s. Het is erop of eronder. We zijn niet speciaal. Andere BV’s werken keihard om meer klanten naar zich toe te trekken via deze diensten. Ze innoveren, bedenken ander manieren om slimmer en goedkoper te produceren en marketing te doen. Aruba BV heeft een goed verhaal met “Renewable Energy”.

Je begrijpt dat als er iets negatiefs gebeurt met de internationale reputatie van onze Curaçao BV dat we dat direct zullen voelen in de verkoop van onze diensten. We voelen het in onze portemonnee.

Naast deze internationale sectoren hebben we ook lokale sectoren die nauwelijks concurreren in het buitenland. Die moeten we koesteren, maar we moeten focussen op de internationale sectoren. Daar verdienen we het meeste geld.

Curaçao BV importeert vrijwel alles
We importeren vrijwel alles als Curaçao BV! We kunnen onze eigen melk niet maken, we kunnen onze eigen auto’s niet maken, we kunnen ons eigen voedsel niet produceren. Vrijwel alles wat in onze koelkast ligt komt uit het buitenland. Als kleine BV hebben we daarom hebben het buitenland zeer hard nodig.

Als we meer internationaal verkopen met Curaçao BV krijgen we meer dollars en euro’s. Die kunnen we weer besteden aan auto’s, bouwmaterialen, luxe goederen. Of simpelweg aan voedsel. Als je weinig verdient in het buitenland word je gewoon armer. Kijk bijvoorbeeld naar Venezuela BV en Suriname BV.

Curaçao BV presteert al jaren slecht
Curaçao BV presteert al jaren slecht. Andere BV’s uit de Caribbean groeien met gemiddeld 3% (gemeten in het Bruto Binnenlands Product). Nederland BV groeit met 1 á 2%. Amerika BV groeit ook en ze moeten zelfs de rente verhogen om de groei wat af te remmen. Dus we doen zaken met enkele BV’s die groeien en rijker worden maar we kunnen daarvan niet profiteren. Venezuela BV, daar gaat het heel slecht mee. Dit komt omdat we vooral naar binnen kijken. We denken dat we het centrum van de wereld zijn. We zetten mekaar schaakmat op een klein schaakbord van 444 vierkante kilometer. In de bestuurskamers van onze Raad van Bestuur en Raad van Commissarissen kijken we vooral naar binnen. De ramen zijn geblindeerd, we kijken niet naar buiten wat er in de wereld gebeurt. We zijn met onszelf bezig. Wat dat betreft zijn we echt een eiland, naar binnen gericht.

Visie nodig in de bestuurskamers
Als we ons eiland runnen als Curaçao BV en als we ambitie hebben om meer welvaart te brengen voor onze aandeelhouders, moet er een visie zijn hoe de BV er over 5 en 10 jaar zal uitzien. Politieke partijen mogen om de beurt langskomen en een toekomst schetsen, plus de strategie om naar dit einddoel te gaan. Dit is geen “beauty contest”. Het gaat niet om mooie woorden, maar daden. Het gaat niet om wie het hardst schreeuwt. Bij deze visie en strategie hoort een plan met meetbare doelen en mijlpalen, plus tijdlijn, plus begroting en dit plan moet gecommuniceerd worden aan de aandeelhouders. Zodat we kunnen kiezen wie we in de Raad van Commissarissen en Raad van Bestuur willen benoemen. Zonder visie, strategie en plan heeft de bevolking geen enkel zicht op het pad naar duurzame welvaart. Wanneer kunnen we deze visie, strategie, plan en budget verwachten, van alle bestaande en politieke partijen? In tweevoud graag, gericht aan: ons de aandeelhouders.

Focus op het buitenland
Als we ons eiland zien als Curaçao BV en wij als aandeelhouders welvaart willen dan dienen de Raad van Bestuur en de Raad van Commissarissen zich te richten op wat er in het buitenland gebeurt. Ze dienen de welvaart van ons, de aandeelhouders als enige doelstelling te hebben. Ze moeten welvaart halen uit het buitenland. Welvaart betekent meer werkgelegenheid, meer inkomen, hogere economische groei, schonere energie, betere gezondheidzorg. Als we Curaçao runnen als een BV betekent het dat er duidelijke omzetdoelstellingen moeten zijn voor alle internationale sectoren. Wat gaan we dit jaar verdienen in het buitenland?

Curaçao Sociale Stichting
Niet iedereen kan werken in Curaçao BV. Er zijn oudere mensen die niet meer kunnen werken. Er zijn mensen arbeidsongeschikt en er zijn mensen die tijdelijk geen werk hebben. Er zijn zeer veel mensen werkloos, omdat we niet in staat zijn gebleken om werk binnen te halen voor deze mensen. Als je kosten hoger zijn dan je arbeidsproductiviteit dan kan je niet winstgevend worden ingezet in Curaçao BV. Of je productiviteit moet omhoog door scholing, training en de juiste opleiding of je kosten moeten omlaag.

Het geld moet eerst verdiend worden in Curaçao BV zodat we middelen naar Curaçao Sociale Stichting kunnen overhevelen. Daarnaast moeten zoveel mogelijk werklozen bemiddelbaar worden zodat ze in Curaçao BV kunnen worden ingezet. Als de Curaçao Sociale Stichting groter wordt dan Curaçao BV loopt het mis.

Er is werk Curaçao BV
Er is werk in Curaçao BV, maar veel van dat werk wordt gedaan door mensen uit andere bvs.
Terwijl we veel mensen werkloos zijn en velen een onderstand hebben – deze mensen werken niet in Curcao BV – zijn er veel werknemers van Haiti BV, Colombia BV en Venezuela BV die in Curaçao BV werken. Er is dus werk. Veel werk. We moeten onderzoeken hoe dit komt.

Curaçao BV is van ons allemaal. Als deze BV failliet gaat hebben we er allemaal last van. Venezuela BV en Haiti BV en Suriname BV zijn bv’s waar het een stuk minder goed gaat met hun welvaart.

Pensioenen verhogen en water gratis uitdelen binnen Curaçao BV?
Je kunt als Raad van Bestuur van Curaçao BV bijvoorbeeld eenzijdig besluiten om de pensioenen voor iedereen die werkt verplicht te stellen. Het wordt niet aantrekkelijker om een werkloze aan het werk te helpen. Je moet hem meer betalen als werkgever. Als je niets doet aan scholing en zijn arbeidsproductiviteit, arbeidsmoraal heb je met zo’n maatregel nu nog een horde gemaakt om hem of haar aan het werk te krijgen.
Banen voor ongeschoolde of laaggeschoolde arbeid verdwijnen. Wat je wel kunt doen is een algemeen scholingsprogramma inrichten voor al deze werklozen en mensen in de onderstandspool. Je moet zorgen dat de mensen die nu onderhouden worden door de Sociale stichting komen te werken in Curaçao BV. Die Curaçao Sociale Stichting moet alleen mensen onderhouden die tijdelijk niet kunnen werken of gewoon niet kunnen werken. Maak die mensen bemiddelbaar. Algemeen scholingstraject. Dat kan met “Life long learning”. Dan speel je met de magische indicator in Curaçao BV: de arbeidsproductiviteit. Als je de productiviteit verhoogt van Curaçao BV kan je meer werk aantrekken uit het buitenland en meer welvaart genereren.
Je kunt ook besluiten om iedereen die het niet kan betalen water te geven in de Curaçao Sociale Stichting, maar dit geld moet wel verdiend worden binnen Curaçao BV.

Aan de slag in Curaçao BV
Nederland BV groeit. Mensen willen reizen. Dat betekent meer toeristische diensten leveren voor onze bv. Amerika BV groeit, mensen hebben meer te besteden: dat betekent ook meer toeristische diensten. China BV groeit, ze hebben olie nodig. Meer raffinage diensten. De wereldhandel zal weer groeien. Je hebt het in het verleden laten zien: lever meer Internationale Financiële Zakelijke diensten.

We liggen strategisch en er is handel in de regio en je hebt voor vervoeren van goederen schepen nodig. Speciale schepen: meer scheepsreparatie- en scheepsbouwdiensten.

Deze diensten hebben een vaste prijs. Jij bepaalt als Curaçao BV de internationale prijs niet.
Je bent een nichespeler in deze markten. Je moet slim zijn.
Je moet je kosten je kosten verlagen. Je moet concurrerender worden als Curaçao BV. Je moet aan de slag. Je moet mensen activeren om aan het werk te gaan in Curaçao BV. We zijn het beste bedrijf om voor te werken. Curaçao BV is een paradijs.

Drs. Runy Calmera is online ondernemer, trainer en coach en helpt ondernemers om online zaken te doen en hun droombedrijf te creëren (mydreambusinesscoach.com). Hij is voorzitter van de Economenclub. Je kunt verder discussiëren over dit artikel op:
Bit.ly/curacaobv

Dit artikel is geschreven op persoonlijke titel en vertegenwoordigt dus de eigen mening van de auteur. Deze stemt niet altijd overeen met mensen, bedrijven of andere organisaties waarmee de auteur één of andere relatie heeft, behalve als dit expliciet vermeld wordt.

Immigratie- kans of bedreiging?

Het Curaçao van vandaag heeft niet langer genoeg werkenden (die belasting betalen) om het huidige
welvaartsniveau en het sociale zorgstelsel te behouden. Immigratie kan hiervoor een oplossing zijn.
Curaçao is een land waar vele dozijnen subculturen in relatieve harmonie met elkaar samenleven. (Soms
wordt ook wel gezegd, langs elkaar heen leven). Al decennialang is Curaçao aantrekkelijk voor
immigranten van divers pluimage. Vanaf 2002 is de bevolking dan ook gestaag gegroeid, van 127.300
naar 157.000 is 2015. Daarnaast hebben we nu ook te maken met toenemende vergrijzing. Wist u dat er
op de huidige 157.000 inwoners (waarvan bijna 62.000 betaald werk hebben), ruim 40.000 mensen zijn
(in binnen- en buitenland) die een AOV uitkering krijgen?

(1). Mede door de vergrijzing zijn de zorgkosten de grootste post (29%) op onze nationale begroting

(2). en ons pensioenstelsel is niet duurzaam houdbaar
(3). De oplossing zou kunnen liggen in het aantrekken van meer immigranten, en dan vooral jonge
werkende mensen die belasting en premies afdragen. We hebben meer werkenden per gepensioneerde
nodig. Tijdens een politiek debat over de economie in augustus 2016 werd dan ook door alle politici de
stelling ondersteund dat de bevolking met minimaal 50.000 mensen moet gaan groeien in tien jaar tijd.
Historisch gezien zijn we eigenlijk al heel lang een immigrantenland. Een derde deel van de huidige
bevolking is niet hier geboren

(4). Denk aan de hier belande joden, Libanezen, Portugezen, Surinamers,
etc. Echter als men de gemiddelde burger vraagt naar zijn kijk op 50.000 nieuwe landgenoten dan
bemerkt men op zijn zachtst gezegd nogal gemengde gevoelens

(5). Om die te begrijpen moeten we de meer recente historische context bekijken. De immigranten waar wij al decennialang aan gewend zijn komen veelal uit armere omringende landen, vooral uit Colombia, de Dominicaanse Republiek, en daarna Haïti. Zij vervullen in behoeftes aan (vooral) de onderkant van de arbeidsmarkt en hadden gemiddeld gezien een lager opleidingsniveau. In tegenstelling tot de VS kennen wij niet de slimste en best opgeleide immigranten uit Azië die naar topscholen toe komen. Bij meer immigratie denkt men dus al snel aan meer van hetzelfde van vroeger, en met daaraan gepaard gaande sociale en soms justitiële
problemen. Overigens onterecht, want onderzoek toont aan dat immigranten verhoudingsgewijs weinig
beroep doen op sociale vangnetten als de onderstand, een lagere werkeloosheid kennen en dat ze hun
best doen om te integreren en de taal te leren. Ondanks vele obstakels is het gemiddelde
opleidingsniveau van 2e generatie immigranten *hoger* dan het gemiddelde voor heel Curacao. (5) De
perceptie van sociaaleconomische problemen die immigranten meebrengen is dus vaak misplaatst.
Wat ook een rol speelt is kapitaalvlucht. We hebben als land alle deviezen hard nodig en bezien dus met
lede ogen de geldoverboekingen via Western Union etc. van immigranten naar veelal hun familieleden
in de (armere) thuislanden. Maar ja, wij geven immigranten (behalve die uit rijkere landen als Nederland
en de VS) ook niet echt een warm welkom. Het traject naar burgerschap en stemrecht, dus echt lokaal
wortel schieten, is langdurig. En bevat eisen die voor sommigen onoverkomelijk zijn. En zo houdt de
status quo zichzelf in stand.
Zien we op Curaçao immigratie als een kans of als een bedreiging? Het feit dat het beleidsgebied onder
Justitie valt in plaats van onder Economische Ontwikkeling zegt eigenlijk al genoeg. Onze (wettelijke)
basishouding is dat men eigenlijk niet welkom is, tenzij men bereid is om zich door maandenlange
bureaucratie te worstelen, en aan kan tonen iets te komen doen wat echt niemand anders kan. Of, al
heel rijk te zijn, dan mag iemand komen. (Om te wonen, maar niet om een bedrijf te starten waarin men
via nieuwe banen werk verschaft aan minder rijke mensen uit het thuisland van de investeerder). De
bureaucratie voor ondernemers is slopend.

Hoe anders is het gesteld in landen met een meer open beleid, zoals de Verenigde Staten en vooral
Canada. De VS dankt haar status als economische grootmacht o.a. aan twee eeuwen aanhoudende
immigratie. En Canada heeft gericht en flexibel beleid om juist die mensen aan te trekken die haar
arbeidsmarkt nodig heeft.

(6) Beiden landen zijn multicultureel net als wij, maar Canada heeft het (breed gedragen) hoog in haar vaandel staan. Daarentegen vertrekken onder het Curaçaose beleid elk jaar 300 van de slimste geslaagde middelbare scholieren naar het buitenland voor studie, de veelbesproken ‘brain drain’. Het merendeel keert niet terug. En nog altijd hebben wij geen gericht en integraal diaspora beleid om de potentie van deze grote groep te benutten.

Leidt een groei aan buitenlandse arbeidskrachten tot een nog hogere werkloosheid onder de lokale
arbeidskrachten, door verdringing bijvoorbeeld? Oppervlakkig bezien wel, maar onderzoek (7)
toont aan dat dit effect al snel geneutraliseerd wordt door een aantal factoren.

1) Meer mensen met werk
betekent meer koopkracht, dat betekent meer klanten voor bedrijven en meer loonbelasting voor de
overheid. Bedrijven gaan investeren om deze nieuwe klanten te bedienen.

2) Hoger opgeleide mensen verdienen meer, maar creëren ook een spin-off effect. Ze hebben allemaal tuinmannen, schoonmakers,
kappers en overige dienstverleners nodig.

3) Job upgrades – wanneer laag geschoolden arbeiderswerk overnemen, komt er meer vraag naar lokalen (die de taal al beheersen, de lokale situatie kennen en beter communiceren) om meer coördinerende rollen te gaan vervullen.

4) Er zijn ook nog de ideale migranten: kenniswerkers die hun eigen baan meenemen, en vervolgens anderen alhier werk
verschaffen. Denk o.a. aan ‘digitale nomaden’ die met een laptop op het strand diensten leveren aan de wereld, maar hun omzet ontvangen op een Curaçaose bankrekening.
Immigratie is een complex thema en het is lastig om in 1 artikel alle invalshoeken en nuanceringen te
belichten. In een eventueel vervolgartikel kan worden ingegaan op aspecten als de infrastructuur (die
geleidelijk en duurzaam mee moet groeien), eventuele culturele verwatering, en de impact van
mogelijke verschillen in de arbeidsproductiviteit.
Samenvattend, vanuit economisch perspectief (8, 9, 10)) (en voor de houdbaarheid van het sociale stelsel)
is het aan te bevelen om de grenzen open te zetten voor immigranten die aan een door de overheid te
bepalen profiel voldoen. Welke criteria er in dat profiel moeten is voer voor politieke discussie:
Taalkennis? Leeftijd? Nationaliteit? Opleidingsniveau? Inburgeringscursus? Of voorrang voor mensen
van Antilliaanse afkomst? Of een puntensysteem á la Canada? Er is nog genoeg om over te praten.
Met de laatste ontwikkelingen rondom GZE / Raffinaderij/ Bullenbaai en een Workforce Development
plan voor 4000 werknemers gaat dit thema sneller dan we dachten actueel worden!
Dus: immigratie biedt veel meer kansen dan bedreigingen.

Paul Helmich
De auteur is consultant, bedrijfseconoom en directeur van NovoDiem. Tevens is hij bestuurslid van de
Dutch Caribbean Economists vereniging, die op Curacao ook wel bekend staat als de ‘Economenclub’.
Bronnen:
1) Arbeidskrachten Onderzoek 2015, Centraal Bureau voor de Statistiek
2) Landsbegroting Curacao 2015
3) Brancheontwikkelingen pensioenen – R. Curiel en S. Houben – AD 12 september 2016
4) CBS, Census 2011
5) Regionale migratie en integratie op Curacao, J. de Bruijn en M. Groot, mei 2014 i.o.v. SOAW
6) http://knowledge.wharton.upenn.edu/article/what-the-u-s-can-learn-from-canadas-immigration-policy/

7) Economic Benefits of Immigration:
http://clas.berkeley.edu/research/immigration-economic-benefits-immigration
8) OECD Migration Policy Debate 2014 –
https://www.oecd.org/migration/OECD%20Migration%20Policy%20Debates%20Numero%202.pdf
9) Economic results of migration
https://en.wikipedia.org/wiki/Economic_results_of_migration
10) Waarom we alle grenzen moeten openzetten
https://decorrespondent.nl/11/waarom-we-alle-grenzen-moeten-openzetten/2029839614-6f010c14